Vervolgens krijgen we kort te zien wat je te wachten staat, als Toku eenmaal de bewoonde gebieden van het dorp heeft bereikt. Watts onthult nog een aspect van het spel dat in het vervolg verder wordt uitgebreid. “Er zijn deze keer veel verschillende personages die je kunt ontmoeten”, zegt hij. “Er is veel meer ruimte voor interactie. Toku kan nu de huizen van mensen binnengaan en ze helpen met missies, zoals vissen of te hulp schieten als een huis in brand staat.” De dorpelingen belonen Toku met een gouden munt die hij naar de lokale smid kan brengen. Deze smelt de munt dan om in een voorwerp dat Toku nodig zal hebben om Mistralis te helpen.

De titel is onmiskenbaar toegenomen in omvang. Met zoveel nieuwe omgevingen en spelelementen om te verkennen, lijkt Frontier de inzet zeker op alle mogelijke manieren verhoogd te hebben. “De dualiteit van de seizoenen zorgt ervoor dat er heel wat meer te ontdekken valt voor de speler, aangezien zoveel omgevingselementen worden beïnvloed door het type seizoen”, benadrukt Watts. “Dit alleen al zorgt voor een aanzienlijk langere spelduur. Bovendien: als je in dit spel ergens terugkeert vind je er andere vijanden, dus de ervaring is dan een stuk gevarieerder.”

Braben haakt hier snel op in en legt uit dat het niet simpelweg een kwestie is van meer elementen toevoegen en het spel langer laten duren. “LostWinds gaat om het vasthouden van het gevoel dat de speler ontdekkingen doet. Het draait om experimenteren, door nieuwe krachten te combineren met bestaande krachten”, verklaart hij. “We hebben een verhaal waar we de speler doorheen willen leiden, maar we willen ook dat hij ondertussen het één en ander uitprobeert.” Als we vragen of het moeilijk is om een frisse kijk op de mogelijkheden te houden, wanneer de doelen zo precies vastgesteld zijn, antwoordt hij: “We laten veel van onze eigen mensen, die niet deel uitmaken van het ontwikkelingsteam van LostWinds, het spel gericht testen om dat perspectief te behouden. Zij zijn niet dag in dag uit met LostWinds bezig geweest, zoals deze jongens hier, en komen met dat frisse perspectief dat de speler ook heeft.”

Die middag krijgen we een hoop fragmenten te zien die we niet zullen onthullen, omdat we anders misschien het verhaal verklappen. Maar deze fragmenten bevatten enkele belangrijke personages die interessante wendingen geven aan de plot en ook voor nieuwe lagen zorgen in het spel, die invloed hebben op de beproevingen die je te wachten staan wanneer het spel af is. Eén vijand, wiens dreiging voelbaar is gedurende het hele spel, deed ons denken aan één van de meest duistere belichamingen van Majora’s Mask, de naamgevende tegenspeler van Link uit The Legend of Zelda, in zijn avonturen in het land Termina. Laten we zeggen dat het thema 'dualiteit' op meer dan één manier door Winter of the Melodias loopt. En het wordt er zo alleen maar fascinerender op.

Uit onze sessie blijkt duidelijk dat Frontier geluisterd heeft naar de fans van de oorspronkelijke LostWinds, en dat de studio zich inzet om tegemoet te komen aan degenen die meer willen. Een ander voorbeeld is een kaart die een overzicht biedt op de grotere omgeving en subtiele hints geeft om te voorkomen dat spelers verdwaald raken. Naast de meer dramatische ontmoetingen met talloze personages, wordt het verhaal dit maal vooral verteld aan de hand van de zoekgeraakte pagina's van Magdi’s dagboek. Deze dagboekpagina's, die verborgen zijn in alle hoeken en gaten van Mistralis, zijn met een druk op de knop eenvoudig door te bladeren. Maar je kunt dat ook doen door met de Wii-afstandsbediening schudden, om nog maar eens een voorbeeld te geven van het oog voor detail dat het team heeft.

Tot dusver lijkt Frontier de wind in de zeilen te hebben met het maken van WiiWare-titels. Daarom vragen we of een ander deel van het verhaal in de toekomst ook plaats zou kunnen hebben op de Nintendo DS. “Volgens ons zou het zeker kunnen," zegt Walsh peinzend. “Op het moment houden we ons er simpelweg niet mee bezig, maar ik geloof dat we met LostWinds een heel rijk universum hebben geschapen. En we kunnen zeker spirituele krachten bedenken die zouden profiteren van het systeem. We komen constant met nieuwe ideeën en zoeken steeds manieren om ze in te zetten in het spel. Veel van de ideeën die je in dit vervolg ziet, werden aanvankelijk bedacht voor het eerste deel, maar destijds konden we ze nog geen passende plek geven.”

Voor een WiiWare-titel die uit zijn voegen barst van zoveel frisse ideeën en zo'n aandachtig oog voor detail, lijkt de gedachte dat sommige onderdelen misschien noodgedwongen in een ander, toekomstig vervolg terecht zouden komen, goed te verkroppen. Met de veilige wetenschap dat er nog veel te ontdekken is, verlaten we het kantoor van Frontier. Ondertussen blaast een van die - voor Cambridge typische - middagbriesjes nogmaals door de boom buiten het kantoor. Hij zorgt ongetwijfeld voor een niet aflatende stroom aan frisse ideeën voor de toekomst van LostWinds.