07: De voltooiing van Gooigi
Sluiten X

Onderzoeksrapport van professor K. Wibus

07: De voltooiing van Gooigi

Nadat ik mijn leven had gewaagd om een oplossing te vinden voor Gooigi's zwakheden en daarin jammerlijk had gefaald, besloot ik onmiddellijk weer aan het werk te gaan en een nieuw experiment te proberen.

Mijn nieuwe doel? Gooigi's handelen aan mijn wil te onderwerpen!

CI_3DS_LuigisMansion_Polaroid_Report7_01.png

Gooigi is in staat om zelfstandig te handelen, maar ik heb helaas moeten vaststellen dat hij soms wat onvoorspelbaar is… Misschien is het zijn niet-menselijke aard, maar hij doet soms simpelweg domme dingen. Om een voorbeeld te noemen: hoezeer ik ook wil dat hij spoken besluipt, kiest Gooigi er altijd voor om ze als een malle te bestormen en ze zo te laten schrikken! Als ik hem nou wat beter kon beheersen, zou het verzamelen van spoken beter dan ooit kunnen gaan.

CI_3DS_LuigisMansion_Polaroid_Report7_02.png

Met dit streven in gedachten plaatste ik een speciale chip in Gooigi, die was ontworpen om zijn acties te kunnen besturen met een controller. Gooigi zou zo in de richting kunnen lopen die ik voor hem had ingevoerd met de controller. Het bleek een groot succes! Althans, dat dacht ik; lopen was nog tot daar aan toe, maar toen ik hem de Spookzuiger wilde laten gebruiken, was er een probleem.

Ik had de knop ingedrukt om Gooigi iets te laten opzuigen met de Spookzuiger, maar in plaats daarvan zette hij de uv-lamp aan! Na een aantal pogingen lukte het me eindelijk om hem iets te laten opzuigen, maar toen wilde hij niet meer ophouden! Het was geen gezicht.

CI_3DS_LuigisMansion_Polaroid_Report7_03.png

Ik heb het algoritme van de controller geanalyseerd en aangepast, maar niks leek te helpen. Zo vervelend! In mijn frustratie raakte ik de controller per ongeluk aan, en plotseling draaide Gooigi die op dat moment nog steeds de zuigfunctie gebruikte, zich naar mij toe. Voordat ik het wist, werd ik aan mijn weinige haar de Spookzuiger binnen gezogen.

Mijn haar en hoofd verdwenen in een paar tellen in het mondstuk en ik realiseerde me dat de rest van mijn lichaam spoedig zou volgen! Mijn uitvinding zou mijn einde kunnen betekenen! Ik worstelde om me te bevrijden, maar zonder succes: de kracht van de Spookzuiger was te groot, zelfs groter dan die van zijn maker!

CI_3DS_LuigisMansion_Polaroid_Report7_04.png

Ik had geen andere keus dan me te verzoenen met mijn lot. Terwijl ik dit deed, bleef mijn voet die zich nog buiten de Spookzuiger bevond, achter iets haken op de grond. Dat is mijn redding geweest, want voordat ik het wist, was ik vrij en lag ik weer gestrekt op de grond!

Schijnbaar heb ik, in wat mijn laatste momenten zouden zijn, een emmer water met een dweil omvergeschopt. Het water belandde daardoor op Gooigi die er meteen in wegsmolt. Wat ben ik toch blij dat ik geen oplossing heb kunnen vinden voor Gooigi's kwetsbaarheid voor water. Hehehe!

CI_3DS_LuigisMansion_Polaroid_Report7_05_06.png

Dat ik ternauwernood aan een zekere dood was ontsnapt, beschouwde ik als een duidelijk teken dat ik maar beter kon stoppen met mijn onderzoek… Geintje! Ik ging gewoon verder natuurlijk! Ik had namelijk iets nieuws om uit te proberen: wat zou er gebeuren als ik het idee van een controller los zou laten en aan een manier zou werken om mijn bewustzijn over te zetten naar Gooigi?

Daarbij was dit idee verbonden met een ander concept dat ik wilde uitwerken: hoe handig zou het zijn als je Gooigi zou kunnen opslaan in de Spookzuiger wanneer je hem niet nodig had? Het ontwikkelen van een nieuwe Spookzuiger voor dit doeleinde vorderde gestaag.

Dankzij deze nieuwe Spookzuiger zou Gooigi naar believen geactiveerd of gedeactiveerd kunnen worden. Zou ik met hetzelfde systeem het bewustzijn van de drager van de Spookzuiger kunnen overzetten naar Gooigi?

CI_3DS_LuigisMansion_Polaroid_Report7_07.png

Deze vraag liet me niet los, en ik ging meteen aan de slag om de nieuwe Spookzuiger op dit punt te verbeteren. Ik plaatste een sensor op de Spookzuiger, precies op de plek waar hij de drager zou raken, en testte het systeem op de enige beschikbare proefpersoon: ikzelf! Alles ging precies zoals ik wilde! Hehehe!

Door in wezen Gooigi te worden was ik in staat zijn lichaam te besturen als ware het mijn eigen lichaam!

Doordat ik mijn eigen bewustzijn had overgeplaatst naar Gooigi, raakte mijn lichaam in een soort slaapachtige toestand terwijl ik Gooigi aan het besturen was. Ach! Deze nieuwe verworvenheid is een dergelijk ongemakje wel waard, vooral doordat ik dankzij dit systeem mijn bewustzijn snel kan overplaatsen van mijn eigen lichaam naar dat van Gooigi en weer terug. Dit komt bijzonder van pas, als een van onze lichamen plotseling in gevaar is.

CI_3DS_LuigisMansion_Polaroid_Report7_08.png

En daarmee was de nieuwe en verbeterde Spookzuiger af! Gooigi kunnen opslaan, bewustzijn kunnen overplaatsen… Dat mag gevierd worden! Terwijl ik dit zoals gewoonlijk deed met een zalig kopje Lunoman Greenie-koffie, kwam er een brief voor me.

Het was een uitnodiging van de eigenaresse van een luxueus hotel in een gebied waarvan men vermoedt dat er veel zeldzame spoken ronddolen. In de brief werd mij een verblijf aangeboden, helemaal voor niets!

CI_3DS_LuigisMansion_Polaroid_Report7_09.png

De eigenaresse gaf aan zeer geïnteresseerd te zijn in het zien van King Boo, die Luigi voor me heeft gevangen tijdens die noodsituatie in de Schaduwvallei. Sindsdien maakte hij deel uit van mijn verzameling en de eigenaresse was zelfs bereid mij nog verder te compenseren zolang ze King Boo maar kon zien. In ruil daarvoor wilde ze me zelfs haar eigen waardevolle spokenverzameling geven! Zo'n simpel verzoekje om mijn verzameling te kunnen uitbreiden! Tegen zo'n kans kon ik natuurlijk geen nee zeggen!

Met een hoofd vol dromen over een nog uitgebreidere spokenverzameling begon ik opgetogen aan het inpakken van de nieuwe Spookzuiger, Gooigi en natuurlijk een Boo-container waarin King Boo was opgesloten. Toen ik dat allemaal in mijn auto geladen had, ging ik op weg naar het hotel...

Alle publicaties

mainbgjournal
h2wrapperbg
h2wrapperbgmob